کاشان آنلاین: مدتهاست در این اندیشه ام که چرا در شهر فرهنگی و صنعتی مانند کاشان اثری از روزنامه یافت نمی شود و چرا در این شهر که در برهه های مختلف سالیان قبل از انقلاب دارای چند روزنامه بوده است هم اکنون پس از گذشت سالها از انقلاب فقط دارای یک هفته نامه است که آن هم عملا هر از چند گاهی چاپ می شود.
زمانی به این دل خوش بودیم که در کاشان ۴ نشریه هفتگی و ماهانه منتشر می شود و متاسفم که بگویم به علت عدم استقبال مسئولین و فشارهایی که به این نشریات وارد شد ۳ تا از آنها غیر فعال شدند. گمان نمی کنم مردم ما بی علاقه به خواندن روزنامه یا ماهنامه داخلی باشند، بنابراین عیب را جای دیگر باید جستجو کرد.
بعضی اوقات فکر می کنم که مسئولین محترم کاشان بسیار خوشحال خواهند شد که تنها نشریه هفتگی کاشان هم تعطیل شود تا از هیچ کجا صدای منتقدی هر چند اندک به گوش آنها نرسد چون یک خبرنگار با بررسی تخلفات متقن و مستدلِ یک مسئول و ارائه آن به مردم، می تواند حتی رئیس جمهور یک مملکت را به زیر بکشد، چه برسد به مسئولان دست چندم!! نمونه بارز آن جریان واتر گیت در آمریکا که نیکسون را در دور دوم به خاطر تقلب در انتخابات و فقط گزارش یک خبرنگار از کاخ سفید بیرون انداخت.
نمونه بارز تر آن اتفاقی است که اخیرا در انگلستان افتاده است و آن افشاگری رسوایی مالی نمایندگان پارلمان انگلستان است که آن را یکی از روزنامه های انگلیس افشاء کرد. البته کسی دستور توقیف آن روزنامه را نداد بلکه با پیگیری موضوع از سوی سایر رسانه ها و حساستر شدن افکار عمومی در مورد آن به استعفای رئیس پارلمان منجر شد. واقعه ای که در ۳۰۰ سال گذشته تاکنون سابقه نداشته است!
البته کار به اینجا ختم نشد بلکه دامن آقای گوردن براون نخست وزیر انگلیس را هم گرفت. آن هم به خاطر ۶۳ هزار دلار. اشتباه نفرمایید فقط ۶۳ هزار دلار!!! نیک می دانم مردم ما از بس رقم های اختلاس صدها میلیاردی شنیده اند شاید به این مبلغ بخندند اما در انگلستان برای مبلغ۲۰ هزار دلار رئیس مجلس وادار به استعفا می شود.
جالب تر این که در خبرها خواندیم رومو هیون “رییس جمهور سابق کره جنوبی” برای اتهامی که بعضی از خبرگزاری ها و خبرنگاران به خانم ایشان منتسب کردند خود را از کوه به پایین انداخت و خود کشی کرد. آن هم شاید بتوان گفت بدترین نوع خودکشی یا همان هاراگیری. با وجود این که اتهام آنها در هیچ دادگاهی به اثبات نرسیده بود! و فقط خبر آن را بعضی از خبرگزاری ها منتشر کرده بودند.
امیدوارم خوانندگان محترم در مطالب بالا کمی تعمق بفرمایند و فاصله ها را دریایبند. حقیر چند سالی است که توفیق همکاری با این نشریه را دارم بارها دیده ام برای کوچکترین انتقاد از مسئولی چه نامه ها و چه تلفن های تهدید آمیزی نمی شود.
این مطلب گزیده ای است از مقاله “قدرت مطبوعات” منتشر شده در هفته نامه آرمان کاشان به شماره ۴۰۵ صفحه ۶ به تاریخ ۱۶مرداد ماه ۱۳۸۸
