«او بر دل‌ها حکومت می‌کرد»

کاشان آنلاین: از همان زمان که شمار سال‌های عمرم دو رقمی نشده بود، رمضان برایم رنگ دیگری داشت. طلیعه‌ی ماه مهمانی خدا که رخ می‌نمود، در انتظار نام و تمثال مرحوم آقا روی دیوارهای شهر بودم.
نه فقط من که جمع زیادی از مردم این شهر، حس مشابهی داشتند. شاید به اقتضای کودکی‌ام، شناخت دقیقی از او نداشتم، اما علاقه وافر اطرافیان و فضای غالب و حزن‌آلود آن روزهای کاشان خبر از ارتحال مردی می‌داد که دیگر نظیرش در عرصه سیاسی و مذهبی شهر نمی‌آمد.
اکنون که برای هجدهمین ‌بار در فراقش به گرد آمده‌ایم، نه از فضای احساسِ سال‌های نوجوانی که از زاویه‌ای دیگر، به سال‌های عمرش می‌نگرم.
اینک که نزدیک به دو دهه در سوک پدر معنوی شهرمان نشسته‌ایم، با عبور از رهگذر سال‌هایی که یقینا نقطه عطفی در تاریخ کشورمان خواهد بود، تصویر آقا را در کنار این پرسش از خود قرار داده‌ام که راستی «ما» تغییر کرده‌ایم یا «کارگزاران»؟
این مردم‌اند که دل‌هاشان از معنویت به دور افتاده است یا فقدان رهبران و مدیرانی از جنس اوست که چیزی جز حقد و شماتت در گفتار و رفتار اهالی این سرزمین نسبت به مقدسات و شخصیت‌های مذهبی به ارمغان نیاورده است؟
مگر نه این است که فاصله سِنّی آن مردمِ دل‌باخته‌ی روحانیت با نسل خسته و عنود امروز تنها چند دهه است؟ مگر نه این است که بسیاری از مردمان امروز، بخش بزرگی از همان جامعه‌ی ارادت‌مند به روحانیت و کنش‌گر در عرصه سیاست را شکل می‌دهند؟
مردم همان‌اند؛ همانانی که هم‌چو اطفال مادر از دست‌داده، تَعَب کیلومتر‌ها پیاده‌روی در رمضان گرم سال ۸۵ را برای بدرقه مراد خویش بر سختی روزه‌داری خود افزودند.
آن‌سو اما رهبران سیاسی و مدیران اجرایی از گروه‌های مختلف، ذره‌ای از قصور و بدرفتاری با ولی‌نعمتان خویش فروگذار ننموده‌اند و بهایش را روی دوش جامعه‌ای گذاشته‌اند که در این سال‌ها نه‌تنها زرق‌‌وبرق اقتصاد که حتی تخلّق به اخلاق و تقید به اعتقادات مذهبی را نیز به جسدی بی‌جان و دورافتاده بدل نموده‌اند.
آری؛ این‌گونه نیست که انقلاب همواره قحط‌الرجال بوده باشد.
روزگاری نه‌چندان‌دور بوده‌اند، آنان‌که با وجود نقدهایی که منتقدان‌شان مطرح می‌نمایند، اما برای توسعه و سازندگی شهر و کشورشان و صیانت از اعتقادات مذهبی مردم‌شان کوشیده باشند و چه نیکو از سوی همان مردم هم بدرقه گردیده‌اند و بعد از گذشت چند ده‌ سال، هم‌چنان نام‌شان به نیکی در اذهان توده‌های مردم یاد می‌شود که «خرّم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد».
.. و هم‌چنان است که توصیف جناب «ناطق نوری» را در شان او باید دقیق‌ترین تعبیر دانست که «مرحوم آقای یثربی بر دل‌ها حکومت می‌کرد.»