از «زمین پاک» تا «شهر پاک»

وقتی از «زمین پاک» حرف می‌زنیم از چه حرف می‌زنیم؟ احتمالا ذهن مخاطب این یادداشت با خوانش عبارت زمین پاک و هفته‌ای که این روزها زیاد درباره‌اش می‌خوانیم و می‌شنویم به سمت کوهستان و دشت و طبیعت معطوف شود، اما ماجرا از کوهستان‌های سبز همین شهرستانِ ما که در نیم بیشتری از مناطق آن آلودگی‌هایِ زیست محیطیِ انسان‌ساز مانند رهاشدگیِ حرص‌آورِ انواع زباله به چشم می‌خورد، فراتر است.
بله، کوهستان و طبیعت به عنوان نهاد و محل اصلی زایش سبزینه گی و اکسیژن و آب و هوای سالم، اگر به دلیل خودخواهی بشر در توسعه معادن و جهل و نادانی اش در رهاسازی زباله و پسماندهای پلاستیکیِ طبیعت سوز، تهدید شود دایره زندگی برای بشر شهرنشینِ امروز روز به روز تنگ تر خواهد شد اما هر آینه «زمین پاک» از وسعت معنایی و تفسیر واژگانی برخوردار است و «محیط و معابر شهری» را نیز شامل می‌شود.
پاکیزگی حداکثری معابر که لزوما نهضت مقابله با پدیدۀ زشت رهاسازیِ همه ساعتۀ زباله در حاشیه خیابان‌ها و معابر فرعی را می‌طلبد و تلاش مردمی و کوشندگی عمومی برای طهارت سیما و منظری شهرهایی مانند کاشان، از دو جهت مهم است. نخست از حیث جایگاه تاریخی و گردشگری شهری آبرودار مانند کاشان و دوم از بعد ایجاد طراوت و شادابی محله و ساکنانش و همچنین جلوگیری از زایش و تجمع حشرات مزاحم و حیواناتی که اغلب محلات امروز کاشان، دچار آسیبش هستند.
در کمتر کوچه و محله‌ای از کاشان امروز ما، فرهنگ خروج زباله از منازل در ساعت ۹ شب به چشم می‌خورد و این قطعا ضایعه ای بس خطرناک و ناامیدکننده برای شهریست که انواع القاب و عناوین فرهنگی و فاخر برایش ردیف می شود اما به دلیل فقر سیستم آگاهی‌بخش در جامعه، حقیقتا بسیاری از مردمان همین شهر فاخر هنوز در ساده ترین راهبرد زیست بسامانِ عمومی مانده اند و به تأسی از مکتب خودخواهی و جهل ویرانگر، هر ساعت از روز که دل‌بخواهشان است، زباله و پسماند خود را در ابتدا یا میدان مرکزی محله رها می‌کنند!!!
براستی در این فقره چه کسی مقصر است؟
شهردار دوره پنجم کاشان طی سالهای ۹۶ تا ۴۰۰ که حکم به برچیدن فان ها- سطل‌های فلزی بزرگ-  از ابتدای کوچه ها و معابر داد و این حکایت تا امروز ادامه دارد، یا مردمی که گوششان بدهکار عقل و منطق نیست و گویی محله و کوچه عاری از زباله تا قبل از ۹ شب را برای جغرافیای محل زندگی خود  ننگ و عار می‌دانند؟؟!!
چرا شهرداری از ظرفیت معتمدین محلات که در همان دوره ۹۶ تا ۴۰۰، در کاشان پا گرفت و سپس سیستمش لغو شد، به شکل مجدد برای آگاه‌سازی مردم استفاده نمی‌کند؟
بالاتر از ظرفیت معتمدین محلات، چرا از تریبونی که در دست ائمه جماعات مساجد است، برای رشد آگاهی مردم استفاده نمی‌شود؟ آیا امامان مساجد خود را صرفا مامور توصیه به خوانش ادعیه، ارتقای سطح دینی و معنوی مردم و ایضأ افزودن بر غیرت انقلابی آنها می‌دانند؟!
آیا حال که لکه های سیاه شهرنشینی – و نه شهروندی- در رگ و پی بیشتر محلات ما به چشم می‌خورد، شهرداری به عنوان مسئول نگهداشت شهر، نباید فکر عاجلی برای بحران تهدید سلامت و بهداشت و نازیباییِ سیما و منظری محلات مبذول کند؟ آیا نصب یک تکه کاغذ یا بنر کوچک با فلان توصیه و شعار زیست محیطی بر دیوار برخی محلات کفایت می کند یا اتخاذ نگاه سلبی نیز لازم است؟!
یادآوری مجدد دو نکته که در بالاتر آمد، ضروری است. نخست آن که «زمین پاک» شامل کوچه و محله و شهر نیز می شود و بایسته آن است که با دوری از برنامه های موقت و مناسبتی، از سمبلیک بازی و اجرای برنامه های نمایشی حتی المقدور خودداری کرد. دوم آن که، کاشان شهر تاریخ و تمدن و گردشگری است و ضرورت تدوین برنامه‌هایی که سیما و منظر این شهر به ویژه در محلات تاریخی، آبرومند و مناسب‌سازی گردد، به شدت احساس می‌شود.