آسفالتی که فقط شن و ماسه‌اش ماند!

در این گیرودار فکری، با زنگ تلفن دفتر ناگهان افکارم درباره سرنوشت شورای شهر بعدی از هم می‌گسلد! گوشی را برمی‌دارم. مخاطبی از حوالی درب عطا با لحنی تند و عصبی می‌رود سراغ مطالبۀ چند سال اخیر مردم کاشان. بله، چاله‌چولۀ معابر. همان معضلی که تقریبا در تمام کوچه پس کوچه های شهر ردپایش هویدا و معلوم است. آن هم شهری گردشگرپذیر. آن هم شهری که قرار است نگین انگشتری استان کاشان باشد!!
آقایی که از ساکنان کوچه تشکری (قاسمی) در خیابان شهید سعیدی(نطنز) است از پشت تلفن می‌گوید: نمی‌دانم از بی‌خیالی و بی‌توجهی مردم و ساکنان محله ما درباره عبور هرروزه از کنار چاله‌چوله‌ها بگویم، یا از پیشنهاد شگفت‌آور و عجیب مامور شهرداری منطقه برای پوشش لکه‌‌ها و چاله‌های کوچه‌مان.
وقتی از این مخاطب می‌خواهم که روشن‌تر منظورش را برساند ادامه می‌دهد: مدتی پیش از طریق سامانه ۱۳۷ شهری شخصا از شهرداری خواستم به معضل آسفالت و لکه‌گیری چاله‌چوله های کوچۀ ما رسیدگی شود. بعد از حدود یک هفته آقایی که گویا از پرسنل خدمات شهری منطقۀ ما بود با من تماس گرفت و از آدرس محله ما و حجم چاله‌ها پرسید. پس از آنکه متذکر شدم با حدود سه فرغون آسفالت، مشکل تمام چاله‌ها و حفره‌های کوچۀ ما حل می‌شود پاسخ داد: «ببین شهروند عزیز! ما الان با کمبود آسفالت روبروییم! از طرفی آسفالت سرد هم کمکی به حل داستان نمی‌کند، اگر با ماسه‌سیمان!!! مشکلی ندارید می‌توانیم طی چند روز آینده ترتیبش را بدهیم تا چاله‌ها با آن پر شود.!!!»
مخاطب نشریه ادامه داد: باور کنید با این پاسخ عجیب و غریب، منتظر بودم تعداد زیادی شاخ روی سرم بروید! فکرش را بکنید برای پرشدن حدود ۲۰، ۳۰ چاله کوچک به‌جای آسفالت باید از ماسه‌سیمان! استفاده شود و سپس بخواهی در کوچه پرتردد، اطراف چالۀ پرشده را هم با آجر دورچینی! کنی تا ملات در امنیت کامل خوبِ خوب سفت شود!!! به قول نقی معمولی مگه داریم؟ مگه میشه؟!!
حقیقتا منِ روزنامه‌نگار در برابر پیشنهاد عجیب و ماسه‌سیمانیِ پیمانکار آسفالت یا نیروی خدمات شهری شهرداری، جز سکوت و ابراز تاسف واکنشی ندارم. آیا اگر فلان مقام مهم و عالی‌رتبه شهر هم برای پرشدن چاله‌های کوچه خود حسب روال معمول به شهرداری متوسل شود، با پاسخِ ماسه‌سیمانی مواجه می‌شود؟؟
دلم می‌خواهد بی‌خیال باشم و از کنار این داستان به‌راحتی عبور کنم اما وقتی همین امسال توجیه خانم عضو شوای شهر در مخالفت با برگزاری جشنواره تئاتر مهر را می‌شنوم که غیرمستقیم به داستان آسفالت ربط دارد، باور کنید دود از برخی اعضا و جوارحم برمی‌خیزد!
کاش این خانم محترم و معزز، بجای تلافی کمک‌نکردن شهرداری به ستاد امر به معروف و رای‌ندادن به برگزاری جشنواره تئاتر مهر در شورای شهر، با هوشمندی پای آسفالت محلات را وسط می‌کشید و می‌گفت «وقتی معابر پر از چاله چوله است، جشنواره را بگذاریم برای وقتی که جیب‌مان پرپول‌تر است» اما چه می‌شود کرد که مردم کاشان در پنج سال اخیر در حوزه امورات شهری توقعاتی حیاتی و بحق داشتند اما شورایِ پرحواشیِ ششم شهر در لیگ دیگری توپ می‌زد!
تماس این مخاطب وقتی با تاکید من مبنی بر انعکاس مطالبه‌اش در نشریه پایان می گیرد، باز در فکر سرنوشت شورای هفتم شهر فرو می‌روم. شورایی که قرار است سال آینده یعنی ۱۴۰۵ در کاشان، با حضور تعدادی شهروندِ احتمالا دغدغه‌مند تشکیل شود. از خدا طلب می‌کنم اعضای شورای هفتم بر خلاف دور ششمی‌ها، قبل از هر جلسه رسمی شورا، بقچۀ امیال سیاسی و حزبی و گعده‌ای و حداقلی خود را بیرون ساختمان شورا بگذارند و متوجه باشند حتی آن شهروندی که بدلایلی در انتخابات شرکت نکرده، از این جمع توقع دارد نمایندۀ خواسته‌های منطقی‌اش باشد.
بعد از حدود ۲۰ روز از تماس اول آن شهروند، وی دوباره با نشریه تماس گرفت و گفت بحمدلله شهرداری برای لکه‌گیری کوچه ما «آسفالت» را در نظر گرفت. اما چه آسفالتی؟!! آسفالتی که همان موقع به قول خود عوامل اجرایی، به‎درد پوشش جاده و خیابان می‌خورد و برای لکه‌گیری مناسب نبود، شن و ماسه‌اش الان توی کوچه پخش و پال شده و رفتگر محل هر روز باید مقداری شن و ماسۀ حاصل آن آسفالت نامناسب برای لکه‌گیری را از کوچه ما جمع‌آوری کند!!/نشریه مردم سیلک، شماره ۱۱۵