عاشورا صحنه رویارویی دو نظریه است؛ یک نظر معتقد است دین باید در خدمت قدرت و منافع جریان حاکم باشد و نظریه دوم قدرت را ذیل دین می‌داند و به اخلاق و عدالت در زمامداری معتقد است

به گزارش کاشان آنلاین، حجت الاسلام والمسلمین سید محمدحسین یثربی با اشاره به جریان حکومت بنی عباس که با شعار «یا لثارات الحسین» روی کار آمد افزود: بنی عباس که پس از بنی امیه به حکومت رسید با استفاده از فهم ناقص مردم از ماهیت حرکت حضرت اباعبدالله علیه‌السلام، بدون ذره‌ای نام و نشان از گفتمان و مکتب اهل بیت علیهم‌السلام، قرن‌ها بر بخش بزرگی از جهان، ظالمانه حکومت کرد.
وی با بیان اینکه شعارها و و مطالبات جریان‌های به ظاهر خون‌خواه شهدای کربلا حتی بعضی از شاگردان و یاران امام باقر و امام صادق علیهماالسلام را نیز تحت تاثیر قرار داد، یادآور شد: حضرت امام صادق علیه‌السلام در آن مقطع و در پاسخ به اصحاب‌شان یا کسانی که از ایشان درخواست قیام داشتند، مخالفت می‌کردند و این امر را موکول به زمان‌اش یعنی وقت ظهور حضرت امام مهدی علیه‌السلام، می‌نمودند.
استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم با یادآوری دوران ۱۱ ساله امامت حضرت سیدالشهداء گفت: پس از شهادت حضرت امام حسن مجتبی علیه‌السلام و امامت حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، چهره‌ها و افراد موجه و معتبر و شناخته شده کوفه با ارسال انبوه نامه‌ها و مکتوبات، از ایشان می‌خواستند علیه معاویه قیام کنند اما آن حضرت به نامه‌ها اعتنایی نمی‌کردند و در پاسخ به چرایی عدم اقدام، علاوه بر گوشزد کردن لزوم وفا به پیمانی که برادرشان با معاویه داشتند، فرمودند این‌ها قلبأ به ما معتقد نیستند بلکه در پی نیرویی هستند تا به قدرت تکیه بزند و منافع‌شان را تامین کند و موجب ریخته شدن خون‌مان خواهند شد.
حجت الاسلام والمسلمین سید محمدحسین یثربی با بیان اینکه طرفداران نظریه قیام علیه ظلم، باید پاسخ بدهند چرا امام سجاد علیه‌السلام و سایر ائمه علیهم‌السلام در برابر بنی امیه و بنی عباس قیام نکردند، افزود: فقر بلوغ اجتماعی و اولویت منافع شخصی و جناحی و جریانی بر خواسته‌ی حجت الله و ظاهرسازی‌های فراوان مدعیان در میان جامعه و سرانجام نامطلوبی که قیام‌ پیش از موعد دارد، باعث شد امامان معصوم علیهم‌السلام شیعیان را از ورود به موضوع قیام حذر دهند.
وی با اشاره به این‌که، عاشورا صحنه رویارویی دو نظریه است، یادآور شد: یک نظر معتقد است دین باید در خدمت قدرت و منافع جریان حاکم باشد و معیار ظرف قدرت است که تمام معارف و مفاهیم دینی باید به شکل ظرف قدرت درآید و اگر هم تضادی ایجاد شد، آن‌چه تغییر می‌کند، دين است نه مدل قدرت؛ اما نظریه دوم معتقد است قدرت ذیل دین است و نه دین ذیل قدرت، و اخلاق و عدالت باید در زمامداری مبنا و معیار باشد.
استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم ادامه داد: نمونه نظریه دوم را در جریان شورای شش نفره سقیفه می‌بینیم که حضرت امیرالمومنین علیه‌السلام زیر بار معامله برای رسیدن به خلافت نمی‌روند شرط عمل به روش غاصبان خلافت را نمی‌پذیرند و تنها کتاب خدا و سنت رسول الله صلی الله علیه وآله و روش خود را معیار و میزان حکومت‌داری خویش می‌دانند.
سخنران مجلس سوگواری صبح روز عاشورا افزود: پس از به خلافت رسیدن امیرالمومنین علیه‌السلام و همان ابتدا، وقتی مشغول تقسیم بیت المال میان عموم مردم به عدالت بودند، عده‌ای بر ایشان خرده گرفتند چرا در اول حکومتی که هنوز در آن ثبات ندارید اصطلاحا هوای قدرتمندان و گردن‌کلفت ها را ندارید اما ایشان پاسخ می‌دهند: از من می‌خواهید پیروزی را با ظلم و بی‌عدالتی در حق مردم رقم بزنم؟ والله چنین نخواهم کرد و لذا چنین پیشوایی به بیان خویش اگر همه ثروت‌های عالم را به او ببخشند، پر کاهی را از دهان مورچه‌ای به ستم، نخواهد گرفت.