در سالهای بمباران و آژیر قرمز و اعزام داوطلبان به جبهه از شهرداری کاشان و تشییع پیکرهای شهدا از دبیرستان امام، او به عنوان «عکاس» و خبرنگار صداوسیما و شاید تنها فعال رسانه شهرستان، یک تنه بار ثبت آن لحظهها را بر دوش میکشید.
مرحوم مرتضی شریف بیشتر در رخدادهای سیاسی دهه ۶۰، دوربین بر کول راهی میدان میشد تا با گذشت یکی دو دهه و چیزی در حدود ۳۵- ۴۰ سال بعد، از میان هزاران عکس شکار شده از او، شماری از آنها تماشاگرانی که آن سالها را به یاد دارند برای دقایقی از این عصر و زمانه جدا کند و ببرد به همان دوران! به دوران بخاری نفتی علاءالدین و نفت سهمیهبندی و نان لواش ۲۰ ریالی!
حیاط گودال باغچه حوزه هنری کاشان، این روزها در خیابان علوی، میزبان نمایش شماری از عکسهای اجتماعی و خبری مرحوم مرتضی شریف از دهه ۵۰ و ۶۰ است. یک سمت حیاط، عکسهای سیاه و سفید اوست که در دوره جوانی از مردم کوچه و بازار و محیط اجتماعی کاشان گرفته و سمت دیگر به سالهای پرتلاطم دهه ۶۰ اختصاص دارد. از اعزام های جبهه تا تشییع شهدا و نمازهای مرحوم آیت الله سید مهدی یثربی بر پیکرشان. از تبلیغات پرشور و پلاکاردیِ انتخابات مجلس سوم و رقابت مهندس محلوجی و مرحوم مشکینی تا سفر رئیسجمهور دهه ۶۰ به کاشان و سخنرانی وی یعنی آیت الله خامنه ای در چهلجریب تا اولین نمازهای جمعه در کاشان که دبیرستان پهلوی سابق (امام فعلی) میزبانش بود.
کافیست آن روزها و ایام را به یاد آورید تا از سال ۱۴۰۴ کَنده شوید و بروید به سالهای تراژیک دهه ۶۰٫ مثل منی که دستکم از ۸ سالگی یعنی از سال ۶۵، جنگ و رخدادهای پیرامون آن، بمبارانها و اعزام به جبههها و بازگشت آن پیکرهای غرقه به خون، پناهگاههای سیمانی حاشیه خیابانها و جمع آوری کمک های دانشآموزی به مناطق عملیاتی با قلکهایی پلاستیکی به شکل نارنجک را، دقیق و خوب در خاطر دارم.
نمایشگاه عکسهای مرحوم مرتضی شریف، ورقزدن بخشی از تاریخ اجتماعی کاشان است. تماشای آن را که فعلا پایانی برای برپایی آن در نظر گرفته نشده، از دست ندهید.
