تاریخ ورزش منطقه بزرگ کاشان، تاکنون کم ستاره به خود ندیده است. از جواد مقامینژاد که اولین ورزشکار بینالمللی تاریخ کاشان است و در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ تایلند در پرش با نیزه، تنها بهدلیل امکانات آماتوری فدراسیون وقت و استفاده از نیزه غیراستاندارد از رسیدن به عنوان سومی بازماند و چهارم آسیا شد و برادران کاظمی (بهرام و داور) که در دهه ۶۰ در همین پرش با نیزه، به شکل نوبتی قهرمان و نایب قهرمان ایران بودند تا مصطفی شجاعی و امیر غفور و ناصر رحیمی که از دو نسل مختلف در والیبال باشگاهی و ملی در ایران و آسیا، نامی برای خود دست و پا کردند (غفور با تیم ملی، اولین المپیکی تاریخ ورزش کاشان شد)، پریسا صمدی در تنیس روی میز، محمدرضا جعفری در سانشو و احمد پایدار در پرورش اندام، کاظمیان و حاج صفی در فوتبال و امین برزی در ۱۱۰ با مانع، لیستی از ورزشکاران شاخص و قهرمانان ملی تاریخ ورزش کاشان هستند ..
اگر بالاتر، نامی از ریحانه مبینی ۲۴ ساله در میان افتخارآفرینان تاریخ ورزش کاشان نمیبینید، دلیلش را باید در جایگاه ویژه او و تاریخسازی آسیاییِ اخیرش در دوومیدانی دختران و زنان ایران جستجو کرد. او را باید ویژهتر دید و اختصاصی تحسینش کرد چون در همین روزها با پرشی به طول ۴۰/۶ و ثبت یک رکورد عالی در آسیا، نامش تا همیشه به عنوان اولین طلایی پرش طولِ دختران ایران در قاره کهن ماندگار شد، آن هم با مدالی که ارزش و جایگاه تاریخیاش فراتر از یک طلای آسیایی است.آری، او اولین مدال آور تاریخ دوومیدانی زنان ایران در آسیا شد.
دخترِ آران و بیدگلی دوومیدانی ایران که همین چند روز پیش در رقابتهای آسیایی کره جنوبی اولین طلای پرش طول دختران ایران را کسب کرد، در شهری کوچک زاده شد که در همسایگی و نفس به نفسِ کاشان ورزشکاری نخبه مانند ریحانه مبینی تربیت کرد. مبینی نه با امکانات دولتی و پیست تارتانِ حتی متوسط، که با نهراسیدن از بیامکاناتی و تلاش و کوشش و همت و انگیزه شخصیِ ورزشکارانهاش به قله پرش طول زنان آسیا رسید.
چهار سال پیش شخصا شاهد بودم که ریحانه مبینی، از سر نبود پیست مناسب برای استارتها، پرشها و تمریناتش در شهر آران و بیدگل، با طی مسافتی کوتاه راهی شهر کاشان و ورزشگاه ۱۵ هزارنفریاش میشد تا در اینجا تمرین کند اما بهرغم اینکه ورزشگاه کاشان هم پیست مناسبی نداشت ولی در همین ورزشگاه و مسافت کوتاه ۷۰ متری که با ابزار و ادوات آماتوری و موقت برایش آماده شده بود، تمرین میکرد.
ریحانه مبینی قریب ۱۰ سالی می شود که گام به گام و با استمرار تمرینات و شرکت در تورنمنت های مختلف داخلی و بینالمللی دوومیدانی، پایش را در یک کفش کرده تا به الهامبخش و الگوی دختران ورزشدوست منطقه بزرگ کاشان تبدیل شود و بیشک این رخداد عملی شد. این در حالی است که رکورددار پرش طول دختران و زنان ایران در آسیا که زاده کویر است را تا چندی دیگر میتوان «دکتر مبینی» نیز صدا کرد چون او در رشته دندانپزشکی، مثل ورزش برای خودش هدفگذاری کرد.
حالا دختران نوجوان ورزشدوست بسیاری در شهرستانهای کاشان و آران و بیدگل، الگویی مانند ریحانه مبینی یافتهاند تا ضمن تحصیل و اشراف به استعداد خود در یک رشته ورزشی، در میدانهای افتخارآمیز ورزش هم نامی درخور برای خود دست و پا کنند.
میگویند ریحانه مبینی در فضای مجازی هیچ صفحه شخصی ندارد و بدون هیاهو سرش به کار خودش گرم است. بهنظر میرسد او برای دیدهشدن، راهی را برگزیده که طی روزهای گذشته در کره جنوبی یک چشمهاش را دیدیم. با سکوت، بدون نمایشهای فانتزی مجازی و تنها و تنها با تمرین و تمرین و تمرین و دورخیز و سرعت و در ادامه فرود بلندپروازانه در چالهای که مدال طلای آسیایی را برایش به ارمغان آورد و شاید با همین عزم و اراده آهنین در میدانهای بزرگتر بعدی و صدالبته جهانی و المپیک هم تکرار شود.
