خانم مالواجرد! خودت بیا و این غائله را خاتمه بده!

تجمع و اعتراض و دادخواهی مجدد متقاضیان ناراضی مسکن ملی در کاشان باز هم خبرساز شد.
شاید عدد دادخواهی های این قشر تاکنون از دست همه دررفته باشد اما باز هم این سئوال کهنه را پدید آورد که چرا نظام مدیریتی کشور عادت دارد همواره خدماتش به بخشی از مردم همراه با ایجاد خشم و نارضایتی و برپاکردن گسل اجتماعی باشد؟!
متقاضیان خشمگین و ناراضی مسکن ملی در کاشان به کدام گناه ناکرده باید اسیر و در چنگال مصوبات و تصمیم‌گیری‌های دم به دم و خلق‌الساعه دولتی باشند؟
متقاضی دردمندی که به فراخوان نظام دولتی اعتماد کرده و طلای همسر و خودروی زیرپای خود را به حراج گذاشته تا رویای خانه دارشدنش محقق شود، چرا باید قریب پنج سال یا بیشتر همچنان چشم براه فضایی آپارتمانی بنام مسکن باشد؟!
چرا با آمد و رفت دولت‌ها و پایان دولت رئیسی و ظهور کابینه پزشکیان، در همچنان بر همان پاشنه قبلی می‌چرخد و گرفتاری و سرگردانی و شنیدن وعده‌هایی که صرفا وعده هستند، کماکان نصیب و قسمت متقاضی مظلوم مسکن است؟!
اینکه اقتصاد ورشکسته و لرزان است و قیمت‌ها در بازار ثبات ندارد، به متقاضی ربطی ندارد و نظام و سیستم دولتی باید طبق همان وعده روز نخستِ عقد قرارداد با متقاضی، با او رفتار کند و در برابر آورده عادلانه و منطقی، حق مسلم یک شهروند یعنی مسکن را با کمترین دردسر برایش تامین نماید اما در اینجا، که صبح تا شب گوش‌مان از بلندگوها با نوای «مردم عزیز و وفادار و همیشه در صحنه» مورد نوارش قرار می‌گیرد، کمتر رد و اثری از عمل به وعده و احترام به حق و حقوق همان مردم عزیز و وفادار و همیشه در صحنه می‌بینیم.
در ماجرای پرجنجال مسکن ملی در کاشان، فقط پای «فرزانه صادق مالواجرد» تاکنون به داستان باز نشده است! پرسش اینجاست وقتی گره معضلی با حضور معاون وزیر در محل پروژه باز نشده و عنقریب باید وزیر پای دردل متقاضی خشمگین بنشیند، دیگر انتصاب مدیرکل و رئیس اداره راه و شهرسازی شهرستان که اصرار عجیبی دارد معاون مدیرکل خطابش کنند، چه موضوعیتی دارد؟!!
عقل و منطق می گوید در حوزه مسکن وقتی اقشاری کم درآمد هستند، باید با تصویب قوانین حمایتیِ محکم و قوی و تدوین و تایید مصوبات راهگشا به حال آنان که امکان لغو ندارند، حامی و پشتیبان آنها بود. در این صورت مدیران استانی و محلی به‌عنوان نوکر و خادم ملت تسهیل‌گر امور هستند و وزیر تنها نظارت کلی بر جریان را عهده‌دار است اما به‌نظر می‌رسد وقتی شلم شوربایی به نام نظامِ پیچ درپیچِ مسکن ملی در بین است که هر روز آشی جدید برای متقاضی دردمند می پزد، خود وزیر باید قدم رنجه کند و بیاید اینجا و نسخه ای برای درمان این درد بلوامانند بنویسد! خانم مالواجرد! خودت بیا و این غائله را خاتمه بده!