کاشان آنلاین : ناکامی حسن تفتیان در کسب مدال دوی ۱۰۰ متر بازیهای آسیایی هانگژو و علتی که برای ناکامیاش گفت چیزی شبیه ماجرای به مدال نرسیدن پرندۀ کاشانی در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ است. ۵۷ سال پیش در بانکوک. پاییز ۱۳۴۵٫٫
بیش از نیم قرن پس از روزی که جواد مقامینژادِ ۲۷ ساله بدلیل نداشتن نیزه مخصوص و مربی، علیرغم مساوی بودن با نفر سوم دستش به مدال برنز نرسید و بعلت خطای بیشتر چهارم آسیا شد، نوبت به تفتیان میرسد تا بگوید «مربی تخصصی همراه ما به هانگژو نیامده ولی رئیس فدراسیون اینجاست!» واگویهها تقریبا شبیه هم است. جواد داستان ما نیزه نداشت و تفتیان مربی!
با این حال کیست که نداند آن چهارمی در عهد بوق در حالی که مربی همراهت نیست و نیزه مخصوص هم نداری دستکم با نقره برابری میکند اما عجیب است که ۵۷ سال بعد در هانگژو در عصر پیشرفت و تکنولوژی و وفور امکانات، دونده پرامید اما ناکام ایران می گوید نتوانستم روی سکو بروم چون مربی همراهم نبود !!
اما داستان نخستین میدان بزرگ آسیایی برای اولین ملیپوشِ تاریخ کاشان چگونه رقم خورد؟
سال ۴۲ است و جواد مقامینژاد که سالهاست در باشگاه تاج کاشان والیبال بازی میکند و با امیرهوشنگ صادقی در پریدن با نیزه هم استعداد ویژهای دارند، با توجه و اصرار سروان یاسمی –رییس ژاندارمری و مسئول باشگاه تاج کاشان- هر سه با فولکس رهسپار تهران و مستقیما راهی امجدیه می شوند تا احمد ایزدپناه –پدر دوومیدانی ایران و رییس فدراسیون- از آنها و بویژه از جواد تست پرش با نیزه بگیرد.
جواد مقامینژاد در مرور سالهای پیش از رفتنش به تهران و عضویت در تیم ملی می گوید: با چوب پاروی نانوایی سنگکی برای نخستین بار بصورت غلط و با پشت بدن ارتفاعی معادل ۲ متر و ۶۰ را پشت سر گذاشتم. پس از ۵، ۶ بار تمرین در باشگاه تاج کاشان در رشته دوومیدانی ثبت نام کردم. یادش بخیر. حدودا سال ۱۳۴۰ بود که در باشگاه موفق شدم از مانع ۳ متر عبور کنم.آن هم با نیزۀ فلزی سخت و غیرقابل انعطاف.
مقامینژاد در همان باشگاه پس از چند جلسه تمرین کوتاه مدت از مانع ۳متری عبور می کند. مسابقات انتخابی دوومیدانی برای اعزام یک تیم بهخارج کشور نزدیک بود. عزت پاشایی که خود از قهرمانان دوومیدانی کشور بود با توجه به امکانات محدود و پرشهای بلند مقامی به او میگوید: تو باید به تهران بروی حال به هر قیمتی شده. قهرمانهای فعلی کشور با امکاناتی بهتر از تو فقط قادر به عبور از موانع ۳متر و ۲۰ و ۳متر و ۳۰ هستند. تو موفق خواهی شد و بدین ترتیب در بعداز ظهر یکی از روزهای اوایل سال ۴۲ جوانی ۲۴ ساله وارد ورزشگاه امجدیه تهران میشود و تا سال ۵۳ بدون هیچ رقیب جدی یکه تاز پرش با نیزه کشور می ماند.او جواد مقامینژاد جوان بلندپرواز و شجاع کاشانی بود.
حدودا از سال ۴۲ او در معیت تیم ملی دوومیدانی است. پس از شرکت در چند تورنمنت و ثبت رکوردهایی مانند ۳ متر و ۷۰ و ۳ متر و ۸۰ در رقابت ایران و ترکیه در تهران، پاییز سال ۴۵ و بازیهای آسیایی بانکوک برای جواد مقامینژاد از راه میرسد. آوردگاهی بس بزرگ و حساسی برای جواد که اگر در آن مدال بگیرد نامش بعنوان اولین کاشی افتخارآفرین در صحنههای بینالمللی ثبت میشود. در کنار تیم ملی دوومیدانی که مقامینژاد، میرحسینی، غیاثی، انتظاری، کشمیری و .. عضو آن هستند تیم ملی والیبال هم با مسعود صالحیه، مطلق، همتیار و حسن کرد بعنوان شاخصترین ملیپوشها و تیم ملی فوتبال با محراب، بهزادی، عرب، جاسمیان، فرزامی، جباری، قلیچخانی، اصلی و … راهی تایلند می شوند.
تراژدی تلخ جواد مقامینژاد اما بیامکاناتیِ تیم ملی برای آن بازیهاست. نیزه مخصوصی که برای جواد از آمریکا سفارش داده شده بود در موعد مقرر نمیرسد! آقاجواد خود در مورد آن روزهای خوش جوانی و بلندپروازیهایش میگوید: (زمستانها بهعلت نبود امکانات و وسائل، کار تمرین تعطیل بود. در هر صورت چند ماه به اعزام تیم مانده بود که به اردو آمدیم و تمرینات سخت و فشردهای را بدون مربی آغاز کردیم. بههنگام اعزام تیم به بانکوک نیزهای همراه خود نداشتم! و چون با نیزههای جدید تمرین نداشتم نگران بودم. تا آن زمان نه من و نه دیگر دوندگان اطلاعی از اینکه وزن و قد نیزه باید با وزن ورزشکار تناسب داشته باشد، نداشتیم. تمامی پرندگان نیزه آسیا نیزههای شخصی مرغوبی داشتند به جز ما!
در مرحله مقدماتی ۲۲ نفر شرکت داشتند. ما با عبور از مانع۴ متر به مرحلهنهایی رسیدیم. غولهای آسیا جمع بودند و کاری سخت در مقابل آنها داشتم.پرشهایم را انجام دادم. حتی نمیدانستم ارتفاع مانع چقدر است. تشویق و هیاهوی تماشاگران مرا بخود آورد. ارتفاع مانع ۴متر و ۴۰ بود و من بعنوان اولین پرونده بودم که از آن عبور کردم.۴متر و ۴۰ رکورد قبلی آسیا بود که در بازیهای آسیایی جاکارتا- ۱۹۶۲-بدست آمده بود..)
جواد مقامی با همین پرش بهمقام چهارمی قناعت میکند.او ۳۱ سانتی متر رکورد ایران را که متعلق به خود بود بهبود میبخشد. در همان مسابقه یک دانشجوی ژاپنی به نام سوهیروتا با ۴متر و ۷۰ بهقهرمانی می رسد. یک ژاپنی دیگر با ۴ متر و ۶۰ دوم می شود. هونگ سانگ پی یو با ۴متر و ۴۰ مساوی با رکورد مقامی بهرتبه سوم نائل آمده و مقامینژاد بهعلت خطای بیشتر بهمقام چهارمی دست می یابد. ضمن آنکه یک پرنده چینی بنام ووامینگ و یک سنگاپوری بنام منصور محمود نیز با ۴متر و ۴۰ و خطای بیشتر در رتبه های پنجم و ششم قرار می گیرند.
در آن زمان و با آن امکانات محدود داخلی هم، مقام چهارمی جواد مقامینژاد ارزشی فوق العاده داشت و هم رکورد ۴متر و ۴۰ او حدنصابی عالی و درخور تحسین بهشمار میآمد.حدنصابی که تا اوایل دهه ۷۰ نیز پرنده های ما را به نزدیکی آن هم راهی نبود.
شرح عکس۱: از راست مسعود صالحیه(ملیپوش والیبال)، جواد مقامینژاد و ابراهیم سیفپور( کشتی) در بانکوک
شرح عکس۲: از راست مقامینژاد وجلال کشمیری(دوومیدانی) و مصطفی عرب(ملی پوش فوتبال) در بانکوک
شرح عکس۳: از راست مصطفی عرب و محراب شاهرخی(ملیپوشان فوتبال)،جواد مقامینژاد و تیمور غیاثی(ملیپوشان دوومیدانی) در بانکوک
