کاشان آنلاین: بر اساس دریافتها از منابع دینی، میتوان مفهوم عام سیاست را «مدیریت جامعه و تدبیر و تمشیت امور انسانها» دانست؛، آنگاه تعبیری مانند «ساسَةُ العِباد» در زیارت معتبر جامعه کبیره، فهم میشود.
با این بیان، رفتار امامان معصوم علیهم السلام، در هر زمان و با هر روش و قالبی، سیاست ورزی و کنشگری سیاسی خواهد بود؛ بنابراین حتّی اگر ابزار حکومت در اختیار آنان نباشد، بهرهمندی از دیگر روش ها و ابزارها را کنار نگذاشته و با رعایت ضوابط، به اداره صحیح اوضاع جامعه، جهت دهی مناسب به مسیر افراد، اصلاح حرکت های نادرست و تنظیم روابط اجتماعی در داخل و خارج، اقدام میکنند.
آیت الله آقای حاج سید مهدی یثربی رضوان الله علیه نمونه ای از سیاستمداران الهی در عصر ماست؛ عالمی دیانت مدار، که در هر برههای از عمر مبارکش، گوشه ای از سیاست ورزی اجداد بزرگوارش را برای ما به ظهور رساند.
اعتراض به اقدامات ضدّ فرهنگی رژیم ستمشاهی در قالب نگارش نامه به زعیم عالیقدر حضرت آیت الله بروجردی، تا پذیرش امر دو استاد بزرگش آیات عظام بروجردی و امام خمینی برای هجرت به کاشان؛ از مخالفتهای هدفمند و روشمند با اقدامات ضدّ مردمی کارگزاران نظام طاغوتی، تا تشویق و پشتیبانی از حرکتهای مثبت و سازنده برخی دیگر در همان دوران؛ از مخالفت با شکل پایین آوردن مجسمه طاغوت ایران در اوج تظاهرات دوران انقلاب، تا حمایت و پشتیبانی و همراهی با رزمندگان دفاع مقدس در همه ابعاد؛ از تاسیس حوزه علمیه و اعزام مبلّغان در دوره های مختلف با نکته سنجی های روانشناسانه و جامعه شناسانه، تا حضور در جایگاه امامت جمعه و نمایندگی رهبران گرانقدر انقلاب و پذیرش نمایندگی مردم استان در خبرگان رهبری، تا پشتیبانی فعّال و گسترده از اقدامات مدیران و متخصصان برای توسعه منطقه و جهت دهی صحیح و حکیمانه به این حرکتها؛ از حمایت و همراهی و هدایت منتخبان مردم در مجلس و دولت برای خدمت بیشتر و بهتر به مردم، تا اعزام شاگردان و دست پروردگان خود به مناطق مختلف کشور برای تبلیغ و ترویج دین و خدمت همه جانبه به مردم.
امّا مکتب سیاسی آیت الله یثربی، ضوابط و شروط خود را داشت، که آن هم در نظر و عمل، برگرفته از مکتب قرآن و عترت بود:
اوّل. نگاه فقیهانه و عمل همراه با دور اندیشی. فهم مسائل سیاسی، درک درست از وقایع و رویدادها، شناخت کافی از کنشگران عرصه سیاست و آنگاه گرفتن تصمیم متناسب، شرط حضور در این عرصه است. خطاهای این حوزه نیز ناشی از اشتباه گرفتن جامعه با قبیله و طایفه، نگاه غلط به مفهوم سیاست، سطحی نگری و منفعت طلبی است.
دوم. صداقت و خلوص در انگیزه، رعایت مصالح مردم در اندیشه و رفتار، توجّه به نیازهای حقیقی مردم در برنامه ریزی ها و تعیین خطّ مشی مدیران و کارگزاران.
سوم. پرهیز از دو قطبی کردن جامعه و نگاه جناحی(دقت شود: داشتن فکر سیاسی و رعایت خطوط قرمز اعتقادی، با تقسیم بندی سلیقهای جامعه به دوست و دشمن، آن هم با خودمحوری! متفاوت است).
چهارم. استفاده نکردن از هر روش یا ابزار برای رسیدن به هدف؛ بلکه در انتخاب روش و مسیر و ابزار، تنها معیار، شرع و اخلاق است.
پنجم. مدارا با مخالفان و مخالفتهای سیاسی و سعه صدر در تحمّل آنان؛ در یک کلمه، سیاست اخلاقی داشت، تا اینکه اخلاق را تابع سیاست کند! از این رو، فراوان بودند کسانی که با مشی و فکر سیاسی آقا موافقت نداشتند و حتّی در این راه به اقدام تخریبی نیز متوسّل می شدند، امّا پس از آن و هنگامی که از حکمت آن تصمیم یا فکر آگاه می شدند، حتّی پس از حیات ایشان، از عملکرد خود اظهار پشیمانی و عذرخواهی می کردند.
ششم. اعلام صریح مواضع در موقع مناسب، بدون در نظر گرفتن خوشآمد دیگران.
به این دو نمونه توجه کنید:
در دوره دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی، تصوّر بعضی شاگردان ایشان این بود که حمایت آقا از نامزدی خاص، به خاطر نسبت خویشاوندی است! وقتی مطلب را با استاد در میان می گذارند، ایشان میفرمایند: ما کسی را میخواهیم که برای مردم کار کند و ملاک، فقط همین است. و همه دیدند که حتی مقام معظم رهبری برای انتخابات بعد، الگوی انتخاب را عملکرد مطلوب آن نماینده گرامی معرفی کردند.
یکی از شاگردان ایشان، که سالهای متمادی است در جایگاه امامت جمعه خدمت میکند و خدمات سازنده فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی انجام گرفته را تاسّی و الگوگیری از استاد عزیزش میشمارد، نقل میکرد: اوائل تصدّی امامت جمعه در یکی از شهرهای محروم، فشار خستگی و فراوانی کارها، مرا به محضر استاد برای گلایه و انصراف کشاند؛ وقتی مطلب را با ایشان در میان گذاشتم و تقاضا کردم اجازه دهند به حوزه برگشته و از مسئولیت در آن سامان معافم کنند، ایشان فرمودند: تا به حال در مسیر انجام وظیفه، فحش و ناسزا هم شنیده ای؟! با تعجّب پاسخ دادم: نه.ایشان فرمودند: من که پدر تو حساب میشوم، باید خسته تر از تو باشم؛ هم به خاطر فراوانی مشغله اجتماعی و سیاسی و مراجعات مردمی، هم به خاطر ناسزاها و توهینها. برو و هر وقت به اینجا رسیدی، بیا!!
خلاصه اینکه تازه واردان عرصه سیاست، که گاهی ادعاهای سنگین و بزرگ دارند، مراقب باشند سلیقه شخصی و معیارهای خودساخته، بدون اینکه خود را ساخته باشند، نمیتواند مسیر درست را پیش روی مردم بگذارد! همه چیز را خود محورانه دیدن و تکیه بر معیارهای غیر اخلاقی، هتک حرمت، از آبروی دیگران نردبان ترقّی برای خود ساختن، یا به هر قیمتی نردبان ترقّی دیگران شدن، تباه کردن آخرت به قیمت آبادانی دنیای دیگران، شاید در مقطعی کوتاه فایده داشته باشد؛ امّا ماندگار نیست!
تنها خلوص نیّت، عمل پاک و صادقانه، همراه با رضایت خلق و خالق، می ماند و به کار می آید.آیت الله یثربی-که روحش شاد و راهش پر رهرو باد- سیاستمدار بود، امّا سیاستی دین محور، اخلاق مدار و با معیار؛ و اینگونه بود که محبوب شد، بدون آنکه دنبال محبوبیت باشد! (إنّ الذین آمنوا و عَمِلوا الصالِحاتِ سَیَجعَلُ لَهُمُ الرَّحمنُ وُدّاً).
