کاشان آنلاین : حدود یک دهه از جهانی شدن “والیبال ایران” میگذرد و ما در والیبال پایه و تیم ملی بزرگسالان، در بین ۱۰- ۱۲ تیم برتر جهان و در رنکینگ قرار داریم. از سوی دیگر لیگی داریم که گاهی بازی در آن برای بازیکنان بزرگ دنیا و عنوان داران المپیک مانند اسلوبودان کواچِ صرب،ورمیلیو و تراویسا “پاسورهای ملی پوش ایتالیا “،رودریگو سانتانا ” کاپیتان اسبق تیم ملی برزیل”، نیکولوف بلغاری و فدریکو پریرای آرژانتینی نیز جذاب به نظر میرسد.
حال چرا در امر رهبری و هدایت تیم های لیگ برتر وحتی دسته اولِ ما این همه نوسان و افت و خیز وجود دارد؟ مگر معتقد نیستیم که ” تیم ملی” از دل لیگ ها بیرون می آید؟
تیم “شهرداری گنبد” تنها پس از ۳ بازی در لیگ برتر و تیم “هورسان رامسر” بعد از انجام ۵ مسابقه دست به تعویض مربی میزنند و حتی در لیگ دسته یک بعضی تیمها مانند “سرو قامتان همدان” و یکی از تیم های منطقه شمال پس از انجام ۴- ۵ مسابقه به تغییر کادر فنی روی می آورند! ” آذر باتری ارومیه” و ” شهداب یزد ” هم به نیم فصل نرسیده، مربیان خود را تغییر داده وحتی بعضی از تیم های حاضر در کوران رقابتها نیز چندی ست سودای جایگزینی کادر فنی در سر می پرورانند!
-حاصل نتیجه این فراز و نشیب چه خواهد بود و آینده لیگ را به کدام سمت سوق خواهد داد ؟
-نا امنی در این حرفه چه بر سر مربیان خواهد آورد و چقدر از ذهن آنان را درگیر خود خواهد کرد؟
-تغییرات آنی و ناگهانی مربی چه تاثیری بر ذهن و رفتار بازیکنی خواهد گذاشت که حس می کند تعویض مربی در والیبال ما مثل خوردن یک لیوان آب شده است؟
حال بماند که حتی رهبری تیم های نوجوانان وجوانان باشگاهها که زیر بنا هستند نیز در این میان نادیده گرفته میشود. واقعا باشگاههای ورزشی ما نیاز به یک مشاور امین و متخصص و به روز دارند تا در دام مشکلات و دردسرهای احتمالی گرفتار نشوند.
به طور کلی نیاز به برنامه های تخصصی زنده جهت واکاوی دلایل این معضل وجود دارد و این که کمیته ای متشکل از نخبگان و متخصصان برای تعیین سطح و حد و حدود مربیان مانند سایر کشورهای پیشرفته در ورزش و دفاع از حقوق آنان به منظور ایجاد ثبات در این مقوله حیاتی نیاز است چرا که معتقدیم “تیم ملی قوی” ماحصل سیکل یک لیگ منظم، باکیفیت و با ثبات است.
