کاشان آنلاین : تصویری در شبکههای اجتماعی منتشرشده با این موضوع که پرسنل تلاشگر هلالاحمر یکی از شهرهای شمالی با شادمانی و غرور، همچون قلعهای که از دست سربازان دشمن آزاد کردهاند، نوزاد حیات وحشی را از چنگال عقاب نجات داده، عکس یادگاری با نوزاد گرفته و آن را تحویل ادارهی محیط زیست شهرستانشان دادهاند.
با رعایت کلیه جوانب ادب خدمت این دوستان و ناجیان آسیبدیدگان بلایای طبیعی کشورمان که دستبوسشان کمترین، قدمهای تکریم حقوقشانست. چند خطی به امید اینکه کمتر شاهد اينگونه اتفاقات مداخلهگرایانه باشیم، مینگارم.
شاید در نگاه اول و فیالنفسه این حرکت، که نوعی ترحم و دلسوزی به طبیعت است، درست و صحیح باشد ولی وقتی از «دیدطبیعت» به طبیعت مینگریم، این نوع رفتار کاملاً خطا و اشتباه است. اگر «ناآگاه» به قوانین و رموز طبیعت باشیم، هر دخالتی میشود تخریب طبیعت، میشود صدمه، میشود قوز بالای قوز.
دوستان ما در هلال احمر، ظاهراً یک بره را نجات دادهاند، غافل از اینکه «غذا»ی عقابی را ربودهاند، لطفاً برای طبیعت دلسوزی نکنیم، طبیعـت خود، گلیمش را از آب میکشد، دخالت ما تخریب است، ناآگاهیست.
«شکارچیان طبیعت» لازمست خلق و خوی وحشی و شکارگری داشته باشند. شکارچیان بالای هِرم غذایی طبیعت قرار دارند و تأمین غذا از گونههای غذایی، خود نوعی «غربالگری گونههای ضعیف و بیمار» است، گونههایی که به هر ترتیب باید حذف شوند و در چرخه تکثیر و تولید مثل قرار نگیرند تا دچار تولید نسلی بیمار و ضعیف در طبیعت شوند.
به قول «سهراب سپهری» بگذارم احساس هوایی بخورد، لطفاً اجازه بدهیم طبیعت کار خودش را خودش انجام دهد، ما «مدیر»، «هماهنگ کننده» ، «نجاتدهنده» ، «بیمدهنده» ، «ناظر» و نهایتاً «ناجی طبیعـت» نیستیم! آیا هستیم؟ خیر، ما تنها و تنها عضوی از این طبیعت هستیم با این توضیح که عضوی مخرب و ناآگاه !
