کاچی به از هیچی!

کاشان آنلاین: عاقبت و پس از مدت‌ها و شاید سالها انتظار، زمین فوتبال استادیوم رفاه کارگران کاشان دارد نونوار می‌شود. آن هم با چمنی نه طبیعی، بلکه مصنوعی!
حالا چمن طبیعی یا مصنوعی‌اش چه فرقی می‌کند؟! مهم این است زیرساختی که سال‌ها در آی‌سی‌یو بود و آخرین بار در سال ۹۴ میزبان تمرینات تیم فوتبال شهرداری کاشان در لیگ دو بود، حالا دارد کم‌کم بهبود پیدا می‌کند و با ورود جدی اداره تعاون و کار شهرستان برای احیای آن، باری از دوش ورزش شهر بر‌می‌دارد.
خب مبارک است، به قول آن مثل که می‌گوید کاچی به از هیچی، همین که زمین فوتبال ۳۰ و اندی ساله از برهوت و سکوت و نخوت به درآمد جای شکرش باقی‌ست! همین که یادگار گذشتگانی که این زیرساخت ورزشی را با زمین فوتبال و پیست دوومیدانی و چهار دکل روشنایی‌اش برپا کردند و الان دارد دوباره نفس تازه می‌کند، می‌توانیم ته دل‌مان قند آب کنیم!
زمین چمنی که سال ۷۵ با جدال سپاهان و کشاورز، میزبان رقابتی از جام آزادگان (لیگ برتر فعلی) بود حالا با چمن مصنوعی دارد به ورزش کاشان سلامی دوباره می‌کند. نه فقط به ورزش کاشان که به «ورزش کارگران» که نام و عنوان این مجموعه همین است.
واقعا حیف بود که چنین مجموعه‌ای که (با یک سالن بزرگ و زمین فوتبال) تقریبا کامل است، زمین فوتبالش به همان شکل ماهها و سالیان قبلش، همچنان راکد و بی‌مصرف و با شمایلی تلخ و حزن‌آور بدون توجه بماند.
اگر این نونوارشدن زمین فوتبال استادیوم کارگران کاشان حاصل آن گزارش پرسشگرانه و ویدئوییِ ۶ ماه پیشِ نگارنده از وضعیت درب و داغان این زمین است، خدایا شکرت که برای خودمان باقیات‌الصالحاتی دست و پا کردیم! حالا چه فرقی می‌کند که زمین فوتبال استادیوم کارگران کاشان چمن طبیعی شده یا مصنوعی؟! خب چمن طبیعی کلی هزینه دارد و مراقبت و بودجه و آبیاری می‌خواهد و در این بلبشوی کمبود اعتبارات که تازه کاشان هیچ تیمی هم در لیگ‌های حتی دو و سه فوتبال ایران ندارد، عقل حکم می‎کرد که با چمن مصنوعی، فعلا از برهوتی درش آورند تا بعد!
حالا خدا کند، پیست دوومیدانی استادیوم کارگران کاشان را هم روبراه کنند تا «ورزش مادر» هم در این شهر به نان و نوایی برسد. تا ورزشکار کاشانی‌اش ناامید از درب و داغانی پیست دوومیدانی ورزشگاه ۱۵ هزارنفری، در شهری دیگر تمرین نکند! تا امیدوار باشیم که با رونق مجدد استادیوم کارگران کاشان، ورزش حرفه‌ای در این شهر وارد مرحله تازه‌تری خواهد شد.
از خاطراتی که در ذهن کاشانی‌ها از مجموعه ورزشی رفاه کارگران باقی مانده، می‌توان به پاییز سال ۷۶ و استقبال مردم شهر از ملی‌پوشان فوتبال ایران بعد از راهیابی به جام جهانی ۹۸ اشاره کرد. روزی که دایی و باقری و شاهرودی و پیروانی و گل‌محمدی در همین سالن ورزشگاه رفاه، پذیرای تبریک پرشور و قدردانی کاشانی‌ها بابت آن صعود تاریخی در ملبورن شدند.
رخداد دیگر، بازی سپاهان و کشاورز در سال ۷۵ است. رقابتی از لیگ آزادگان آن سال که اصفهانی‌ها به دلیل محرومیت از بازی خانگی، در زمین فوتبال رفاه کارگران برابر شاگردان مهدی مناجاتی که مرتضی کرمانی مقدم و مرحوم فریبرز مرادی نیز از جمله بازیکنان معروف و شاخص آن فصل کشاورز بودند، به میدان رفت.