کاشان آنلاین/ هفت روز از جاودانگی یکی از خوشنام ترین پزشکان و مردان نیک نام و مجاهد عرصه سلامت گذشت. ویژهگی های والای شخصیتی، موفقیت در عرصه مدیریت و ممزوج کردن انسانیت در تخصص، روانشاد “دکتر محمد زارع جوشقانی” را به جایگاهی رساند تا زادگاهش در فردای فراق او جامعه عزا به تن کند.
هفت روز پس از عروج روح والای دکتر محمد زارع از قفس تن، ظهر یکشنبه همسر و دو تن از فرزندان او در یک گفت و گوی تلویزیونی حاضر شدند تا دربارهی همسر و پدری بگویند که شنیدن آنها، دست کم برای همشهریان دکتر محمد زارع قابل تأمل و صدالبته مایهی افتخار به داشتن چنین انسان بزرگی در جغرافیای منطقهشان است.
استراحت اندک، پرکار و پرتلاش
خانم آزادبخش-همسر روانشاد شهید دکتر محمد زارع جوشقانی- در ابتدای این گفت و گو نخست از رشد و بالندگی همسرش در یک خانواده ی شریف، بااخلاق و دارای صفات ایثار و گذشت گفت و افزود: در مدت حدود ۴۵ سالی که با ایشان زندگی کردم، همواره در ایفای مسئولیت پرتلاش و پرکار بودند وکم خوابی و استراحت اندکش همیشه بارز بود به نحوی که شاید مجموع خواب ایشان در شبانه روز از ۵ الی ۱۰ دقیقه تجاوز نمی کرد.
وی با اشاره به روحیه ایثار و خدمت به مردم نزد دکتر زارع گفت: در دوران سربازی که در چهارمحال و بختیاری همراهشان بودم، خدمت خالصانه به مردم محروم حتی در امور عمرانی سرلوحه کارشان بود. پس از بازگشت به زادگاه و سپس اشتغال به مدت دو سال به عنوان مدیرکل بهداری استان زنجان و بعد اخذ تخصص چشم در بیمارستان لبافی نژاد و در ادوار بعد به عنوان معاون دانشکده پزشکی دانشگاه شهید بهشتی و همچنین مدیرکل بهداری استان تهران نیز این روال ادامه داشت و خدمت بی شائبه به مردم بخش اعظم فعالیت ایشان بود.
همسر روانشاد دکتر زارع با بیان این که اواخر سال قبل در حوالی همان روزهای نخست انتصاب ایشان به سمت ریاست بیمارستان لبافی نژاد، کرونا در ایران فراگیر شد افزود: از همان روزهایی که به دلیل حضور همه جانبه کنار بیماران، تست کرونای ایشان مثبت شد، شب و روز نگران ایشان بودیم چون علاوه بر کار زیاد از نظر جسمی و ابتلا به بیماری های زمینه ای دیگر نیز در معرض خطر بودند اما ایشان در پاسخ به ابراز نگرانی ما می گفت: نگران نباشید. مردم در این اوضاع به کمک ما و تلاش کادر درمان نیاز دارند.
خانم آزادبخش با یادکردی از دو برادر دکتر محمد زارع که در دوران دفاع مقدس در سلک شهدای والامقام کشورمان قرار گرفتند یادآور شد: از خداوند می خواهم تا قدری از همان اجر و پاداشی که به شهدا می دهد به خانواده های شان نیز ارزانی کند.
سختکوش در میانهی میدان جنگ سلامت
مرجان زارع – یکی از فرزندان پزشک خوشنام و مجاهد راه سلامت- نیز در بخشی از این گفت و گوی تلویزیونی در بیان برخی ویژهگی های پدر گفت: ایشان همیشه اعتقاد داشت برغم وجود برخی اشکالات و نارسایی ها در کشور، اما این مملکت خانه و وطن ماست و اگر هر فردی در هر عرصه ای که مشغول وظیفه است، کار خود را درست و منصفانه و انسانی انجام دهد، دیگر اشکالی بروز نمی کند.
وی از ابتلای روانشاد دکتر زارع به ناراحتی قلبی و دیابت در عین اشتغال تمام وقت به شغل و سمت حساس گفت و یادآور شد: شاید لازم بود تا پدرم با وجود این دو نارسایی جسمی، وقت بیشتری به استراحت خود اختصاص می داد اما او دست از کار و خدمت رسانی بی وقفه به بیماران نکشید چرا که افراد و جامعه ای که او را می شناختند می دانند که دکتر زارع، همواره خدمت به مردم سرلوحه نوع زیست و منش اخلاقی و رفتاری اش بود.
فرزند دکتر زارع در ادامه افزود: برخی از همکاران پدر در بیمارستان لبافی نژاد بارها از ایشان خواستند با آن حجم فعالیت و نارسایی جسمی،جلسات تخصصی با همکاران را از راه دور مدیریت کنند اما پدر در پاسخ گفته بود: صحنه نقش آفرینی شغلی ما مانند صحنه جنگ است و باید سختکوشانه در میانهی میدان حاضر بود تا با پشتیبانی و هر گونه کمک، پیروز این جنگ باشیم.
مرجان زارع با بیان این که انسانها همواره در پیرامون خود دارای موافقان و مخالفان هستند یادآور شد: پدرم همیشه تأکید داشت به این که مردم با شما چگونه رفتار می کنند توجه نکنید، بلکه مهم عملکرد، رفتار محترمانه و خصلت نیکوی شماست که باعث می شود مخالفانتان نیز به سمت شما گرایش پیدا کنند.
وی در بخش پایانی سخنان خود با درخواست از مردم و هموطنان در مورد رعایت دستورالعمل ها و ضوابط بهداشتی در هفته ها و ماههای جاری گفت: پزشکان و به عبارتی عموم کادر درمان، انسان های نخبه و در عین حال بی گناهی هستند که پا به عرصه درمان مردم در این برهه گذاشته اند. آنها در عین داشتن تخصص هر کدام ستون یک خانواده بودند و هستند و سالها باید بگذرد تا برای شان جایگزین یافت شود، لذا از عموم مردم می خواهم در این بحران، همه اصول بهداشتی را رعایت کنند.
خوگرفته با استراحت کم، پرکاری و تلاش وافر
علی رضا زارع-تنها فرزند پسر روانشاد دکتر محمد زارع – نیز در این برنامه با تاکید بر جدی بودن در ایفای مسئولیت و همچنین تلاش و دلسوزی وافر و بی منت و بی حساب و کتاب برای نقش آفرینی بهتر در درمان بیماران به عنوان دو ویژگی بارز پدر خود گفت: بهمن سال قبل که پدر به ریاست بیمارستان لبافی نژاد منصوب شد، مدت کوتاهی از شایع شدن کرونا در کشور می گذشت. من همان روزها که پدر حتی جمعه ها نیز مشغول کار بود، انتصاب تازه اش را تبریک گفتم اما او در حالی که تلفن به دست مشغول پیگیری و هماهنگی امور بیماستان با همکاران بود گفت: جای تبریک ندارد چون کار بسیار است.
وی با بیان این که شاید مهربانی و تلاش برای رفع گرفتاری مردم از کودکی در دکتر محمد زارع نهادینه شده بود افزود: او برای همه، چه بزرگ و کوچک و چه غریبه و آشنا دلسوزانه رفتار می کرد و چه بسا به استراحت کم و پرکاری و تلاش وافر خو گرفته بود.
علی رضا زارع در بخش پایانی سخنان خود با بیان این که با خصلتهای اخلاقی و مدیریتی و عزم و اراده ای که دکتر محمد زارع داشت، جای او پرشدنی نیست گفت: پدر نامش ماندگار است و اگر ما غمی در دل داریم برای خودمان است چون در یک نمونه برای من مانند رفیق و معلم بود و به شخصه فقط می توانم تلاش کنم تا راهش را ادامه دهم.
