به گزارش کاشان آنلاین، محسن جاوری با بیان اینکه در فصل اول کاوش که در سال ۱۳۸۹ به انجام رسید فضای چهارتاقی و پایه آتشدان میانی و سکوی تی شکل این فضای آیینی بدست آمد تصریح کرد: در فصل جدید دالان های طواف واقع در چهار ضلع فضای مرکزی در روند کار مورد کاوش قرار گرفت که دادههای بسیار ارزشمندی را از دوره ساسانی در اختیار قرار دارد.
رئیس دانشکده معماری و هنر دانشگاه کاشان گفت: یک سکوی بزرگ گچی در دهانه شمال شرقی چهارتاقی که روی آن در هر طرف دو صندلی گچی به صورت متقارن دو به دو و سه عدد پایه گچی با طرح نخل وارونه همسان با پایه آتشدان میانی بنا و یک میز مدور گچی که برای مراسم آیینی بکار میرفته وجود دارد که در نوع خود و در مقایسه با آثار بدست آمده مشابه بینظیر است.
جاوری خاطرنشان کرد: تمامی بقایای موجود روی این سکو با استفاده از خشت و گل بطور عمد و با دقت فراوان پر شده بود و این آثار با این اقدام در دل خشت و گل مورد حفاظت قرار گرفته بود.
وی در ادامه از کشف بقایای یک آتشدان ساخته شده از گل و یک روکش نازک گچی در دالان شمال غربی خبر داد که در این دالان مهم با توجه به وجود مقادیر زیادی زغال و خاکستر که روی کف پراکنده بود فعالیتهای مربوط به فرآوری آتش صورت میگرفته و اهمیت این بنا در زمان خود و محدوده ایران مرکزی را نشان می دهد.
به گفته سرپرست هیأت باستانشناسی،در دالان ضلع جنوب شرقی روی کف بخش میانی،چهار پایه گچی دیگر بدست آمد که با دقت پس از جابجایی و چیدن آنها در کنار هم با خشت و گل و ساخت یک دیوار مسدود کننده این دالان بسته شده بود.
جاوری این اقدام را همانند عملی که در سکوی شمال شرقی مشاهده شده دانست و گفت: با توجه به اینکه چند دهانه دیگر منتهی با دالان ها مشابه همین کار با قرار دادن پایههای گچی مشهود است اقدامی برای حفاظت از این آثار آیینی قبل از متروکه شدن این بنا را نشان می دهد تا به این طریق از این قطعات حفاظت کرده باشند.
سرپرست هیأت باستانشناسی با بیان اینکه ضلع جنوب شرقی این بنا به یک رواق تو در تو متصل میشود که چهره جبهه جنوب شرقی را تشکیل می دهد افزود: بقایای طاق این بخش که از نوع آهنگ و با خشت ایجاد شده نیز موجود است و وجود این رواق در هیچ کدام از بناهای مشابه تاکنون شناخته شده دیده نمیشود و ویژه بود این بنا را مورد صحه قرار می دهد.
وی افزود: در این فصل کاوش یک کتیبه چند سطری به خط پهلوی نیز بدست آمد که توسط پژوهشکده زبانشناسی،کتیبه ها و متون در حال بررسی و مطالعه است.
این باستان شناس خاطر نشان کرد: این بنای آیینی با توجه به دادههای حاصله و ابعاد و اندازهها و همچنین حضور در ایران مرکزی از اهمیت این بخش در دوره ساسانی خبر می دهد، محدودهایی که از این حیث ناشناخته است و مطالعات و نگاهی نو را در این زمینه طلب می کند.
دکتر جاوری تصریح کرد: یافتههای مهم این فصل از کاوش تخصیص فوری اعتبار برای اجرای یک برنامه حفاظتی ویژه و حفاظت از این بنای مهم دوره ساسانی همراه با برنامه ریزی برای تبدیل آن به یک سایت موزه برای بازدید عموم مردم را مورد تاکید قرار می دهد.
