کاشان آنلاین: یکی از نخستین روزهای هفته جاری فرصتی برای تماشای نمایش (خشکسالی و دروغ) در پلاتوی ماهِ فرهنگسرای مهر کاشان به کارگردانی محسن آقاقدیری نصیبم شد.
ابتدا اگر بخواهم خیلی کوتاه در خصوص تاثیرگذاری اجتماعی تئاتر بگویم و بعد به اجرای این اثر که سالهاست با نویسندگی محمدیعقوبی اجرا می شود بپردازم باید بگویم بديهي است که در طول تاریخ، تئاتر هميشه در همسایگی با جامعه خود ارتباط تنگاتنگی داشته و شرايط اجتماعي دوران خود را بسته به حوادث و اتفاقات روز نقد کرده است چرا که معتقدم تئاتر یک موجود زنده است که با آدمهاي زنده سر و کار دارد. بنابراين مگر ميشود تئاتر بازخورد اجتماعي نداشته باشد؟!
تئاتر کاشان نیز که در ژانر اجتماعی، جوان و نوپاست نشان داده که امروز ميل و اشتياق زیادی براي پرداختن به موضوعاتی پیرامون نقد اجتماعي در گروههاي مختلف تئاتریش وجود دارد و از این قاعده مستثني نيست.
درباره نمايش خشکسالي و دروغ ابتدا بگویم که پس از تماشای آن متوجه سکونها و تکرارهاي تعمدي شدم که به نظرم اين روند در کنار فضای سرد صحنه تا پایان اجرا برای مخاطب یک حس خنثی را ایجاد می کرد تا تماشاگر با يک جورچین به هم ريخته و گیج کننده مواجه شود نه با يک روايت مستقیم و مشخص در واقع هنر نویسنده در ایجاد اين وضعيت، القا نوعي حس ناتمام بودن را به مخاطب منتقل ميکند. البته نه به معناي بد بلکه به معناي اين که اين قصه پیوسته و چرخشی ادامه پیدا خواهد کرد و این حاصل چينش مدرن و بازی خوب بازیگران است که می توانند آن را به درستی منتقل کنند.
يکي از نقاط برجسته نمايش خشكسالي و دروغ را طراحي صحنه آن می دانم. ما در اين کار با يک طراحي صحنهي ساده و خلوت مواجهیم در صحنه شاهد رنگ های آبی، سفيد و مشکی هستيم و هيچ وسيله تزئيني ديگري را نمي بينيم چراکه وقتي صحنه از آراستگيهاي ظاهري خالي مي شود تمامي توجه تماشاگر معطوف به شخصيتها و متن مي شود.
خشکسالی و دروغ نمایش دهندهی زنجیرهای از دروغهاست . این که هر دروغی برای پوشیده ماندنش، دروغی بزرگتر را میطلبد و زنجیرهای تشکیل میشود که در نهایت به دور گریبان همهی آدمهای درگیر آن میپیچد.
خشکسالی و دروغ نمایش مشکلات سادهایست که جریان دارد، مشکلاتی که فراموش میشوند و زندگیهایی که قربانی فراموشی مشکلات میشوند.
رد پای ِکارگردانی قوی در این نمایش به وضوح دیده میشود. میزانسنهای درست و دقیق و حفظ ضرباهنگ نمایش باعث شده تا مخاطب بدون خستگی وارد پیچ و خم قصه گویی نمایش شود. استفاده از حرکات بدنی برای بیان الفاظی که بیان کردنشان مشکل دارد از دیگر نکات کارگردانیِ هوشمندانه این اثر است.
خشکسالی و دروغ نمایشی ساده بر مبنای یک نمایشنامهی قوی است که توانسته مشکلات زندگی سادهی آدم ها را با زبانی سادهتر به تصویر بکشد، گویی همهی ما گوشهای از خانهی آدمها به شکل نامرئی نشستهایم و مشکلاتشان را نگاه میکنیم. مشکلاتی که فراموش شدهاند و فراموشیشان تیشهی نابودی به ریشهی آدمهای درگیرش میزند.
خشکسالی و دروغ دادگاه سادهایست که به شما فرصت میدهد قضاوت کنید چه کسی مهمترین آجر یک رابطه را از دیوار برداشت که خانهی احساس آدمها فروریخت.
