کاشان آنلاین : کمتر از سه دهه پیش وقتی در دل بافت تاریخی کاشان به همت مردان و مدیرانی دلسوز، شماری از مواریث ارزشمند این شهر ققنوسوار از دل خاک برخاستند، تنها یک عنصر میتوانست مکمل این حرکت تاریخساز باشد. عنصری به نام «نگاه دگرگونۀ جامعۀ محلی به ارزشهای بافت تاریخی» که صدالبته یک شبه ایجاد نمیشد.
لزوم چنین تحولی البته نیازمند مسئولانی بود که با الگوگیری از شهرهایی نظیر یزد و تبریز و کرمان،ضمن استمرار حرکتهای تحولی همسو با حفظ ارزشهای معماری خلق شده به دست گذشتگان در بافت تاریخی کاشان،مردم ساکن در این مناطق را با هنجارها و شرایط زیست اجتماعی و قوانین شهروندیِ مختص جغرافیای دارای پتانسیل گردشگری آشنا سازند.
همین امروز اگر سری به غنیترین و ارزشمندترین بخش از بافت تاریخی ۴۷۰ هکتاری کاشان بزنیم،ساماندهی معابر نظیر سنگفرش و مرمت و بدنهسازی گذرها و کوچهها گرچه در هر دوره از مدیریت شهری برغم کُندی ارزشمند مینماید، لیکن شکل و شیوۀ تاسفبارِ تجمیع و جمعآوری «پسماند و زباله» در این مناطق همچون خنجری روح متعجب و پرسشگر برخی اهالی این شهر را میشکافد!
بینهایت باعث تاسف است که در تیرماه ۱۴۰۱،در محله (گذر) کوشکصفی، جنب مسجد و مدرسۀ تاریخی و ارزشمند آقابزرگ و پنج قدمی بقعۀ خواجه تاجالدین شاهد تصویر زشت و کریهِ انبوهی از زباله و پسماند انباشته شدهای در معبر هستیم که علاوه بر این قاب نازیبا، از جهت ایجاد بوی تعفن نیز حیثیت یک منطقه گردشگرپذیر را نیز زیر سئوال میبرد.
تصاویر ضمیمه شده در این مطلب، مربوط به عصر روز یکشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۱ است و پرسش اینجاست که مگر شهرداری منطقه یک ( بافت تاریخی ) مسئولیت رسیدگی و ساماندهی به وضعیت جمعآوری زباله در این منطقه به ویژه بافت تاریخی را بر عهده ندارد؟چرا حدود ۹ سال پس از ایجاد ساختاری مانند «شهرداری منطقه تاریخی» در کاشان،مدیریت شهری از حیث جمعآوری زباله و پسماند هیچ نگاه تحولی و ضابطهمندی به بافت تاریخی ندارد؟آیا نگاه خاص و توجه لازم به بافت تنها به سنگفرش و بدنهسازی گذرها خلاصه میشود؟
داستان تنها به تعبیه اعلانهای رنگ و رورفتۀ یادآوری ساعت مشخص بیرونگذاری زباله و لزوم استقرار سطلهای زبالۀ مخصوص در بافت محدود نیست بلکه آموزش عمومی ساکنان این منطقه درباره آموزهها و شیوه درست تجمیع و زمان درست خارجکردن زباله و پسماند از منازل، نکته مهمی است که مخاطب آن بیشک حوزه خدمات شهری و مجموعههای فرهنگی تحت نظارت شهرداری است.
این تصاویر تأسف را دوچندان میکند زیرا چنین روندی در نوروز و اردیبهشت سال جاری که کاشان پس از دو سال رکورد گردشگری در کشور میزبان انبوهی از گردشگران و مسافران داخلی و خارجی بود، این سئوال را به ذهن متبادر میکند که آیا در آن دو مقطع برپایی چنین صحنههای زشتی در «عمق بافت تاریخی» باعث حیرت و شاید پوزخند آنان نشده است؟
اگر از سوی مسئولان، نابسامانی جمعآوری زباله و پسماند و بیضابطگیِ ایجاد نماهای مختلف و رنگارنگ و دلبخواهی! در معبر تاریخی از سوی ساکنان بافت ( استفاده از سنگ و گرانیت و کاشی و .. ) فراموش و بیهوده انگاشته شود،تمام سرمایهای که از حدود ۳ دهه پیش برای برکشیدن ارزشهای معماری و برجستگی بافت تاریخی کاشان صرف شده، همه بیهوده خواهد بود زیرا مسافر و گردشگر حرفهای، اهل مطالعه، دقیق و ریزبین در سال ۱۴۰۱ و ۲۰۲۲ در شهری به قدمت و عظمت باستانی و تاریخی کاشان هرگز متوقع تماشای چنین صحنههایی نیست.
